Bloggers, Esther Foppen

Verhuizen, niet mijn ding.

Verhuizen.

Het is echt niet mijn ‘ding’. Of liever gezegd he-le-maal niks voor mij.

Ik ben best honkvast en laatst vroeg ik in mijn groep op Facebook waar alleen b(l)oeiende dames in zitten (als in clienten van mij die inspireren en geinspireerd willen worden) wie er ook best vaak verhuisd was. Want ik had het zo eens nagelopen voor mezelf en ik kwam op 7 keer. Ze-ven keer! Dat had ik zelf niet eens zo in de gaten. Zeven is natuurlijk een magisch getal en we willen hier echt nooit meer weg. Dus oke, prima dan. Maar ik schrok er wel een beetje van.

Logisch dat je eens verhuisd. En ook dat je op kamers gaat. En gaat samenwonen. Huren en vaak later kopen. In mijn geval ook scheiden en weer op jezelf met kids. Daarna samenwonen vanwege praktisch in koophuis van vriend. En ondertussen weg willen uit dat huis vanwege alles wat daar al gebeurd is en het mijn huis nooit is geweest. Nu dus een gouden kans gekregen. Een geweldig huis met een tuin waar je u tegen zegt en waar mijn praktijk dus komt. Straks. En dat was dus zeven keer. Mijn kids zijn dus zelf ook al drie keer verhuisd. Met mij. Guilttrip..

Over het algemeen is vaak verhuizen meestal niet echt bevorderlijk voor een goede gronding, je ergens thuis voelen en weten waar je hoort. Toch loopt het vaak anders dan wenselijk is en heb je er maar mee te dealen. Als je kijkt van waar je echt thuis was, was het bij mij bij mijn ouders thuis. Eerst op de flat en later op de Veldkersmeen. Mijn eerste koophuis was ook wel echt mijn thuis, maar dat liep zo verkeerd dat ik er opgelucht wegging en nooit meer terug wilde. Zelfs nu als ik er even ben vanwege wat met de kids of zoals laatst met overleden kat nummer 2 die ook nog van mij was, is het echt helemaal mijn huis niet meer. Ik ben er liever ook niet te lang. Hangen verkeerde herinneringen, al zijn de kids daar opgegroeid. Ik heb me ook wel echt fijn gevoeld in mijn nieuwe huisje met kids, maar er was nog zoveel stress en gedoe.. En ondertussen nieuwe relatie en toch niet zo’n fijne buurt. Dus praktisch als ik ben, voegden we de twee huishoudens samen en ging ik in het huis wonen waar ik eigenlijk niet wilde wonen en in een buurt waar ik al zeker niet zou willen wonen. Het was netter en beter dan mijn eigen huisje, maar als ik mocht kiezen. Ik was blij met de oplossing en heb er het beste van gemaakt.

Tot dit pareltje voorbij kwam en we die kans echt niet voorbij konden laten gaan. Dus jumpten we right in en was dit voor mij de zevende keer dat ik ben verhuisd en voel ik me hier echt thuis. Heerlijk. Echt fijn als ik hier ben. In het bos. Aan de rand van de sportvelden van m’n kids. De hele dag vogeltjes overal. Bomen. Heel veel bomen. En ik ben echt een boomknuffelaar. Helemaal goed. Waar ik zijn moet. M’n lief is ook best vaak verhuisd en voelt zich ook hier helemaal senang. De kids vinden het geweldig. Wat wil ik nog meer?!

Altijd heb je wel iets te wensen, maar het belangrijkste is dat iedereen hier graag woont en dat we blij zijn met elkaar. En dat zijn we!

Dan zal het ook loslopen met hoe vaak iedereen verhuisd is nu en hoe goed je je ergens thuis voelt. Zal ik die guilttrip ook maar naast me neer gaan leggen. Al blijft dat vaak nog wel naar voren komen als er iets geregeld moet worden omdat kids bij hun vader zijn en niet bij mij op dat moment als het net even handiger of nodig is. Ik maak me er al minder druk om dan eerst. Ach weet je, ik ben ook maar een mens, een vrouw, een moeder en ik doe m’n stinkende best vanuit mijn hart. Meer kan ik niet doen. Hoe doe jij dat? Laat het me hieronder weten, ik ben erg benieuwd!

Tagged , , ,

About Marielle

Ik werk nu alweer 2.5 jaar bij Relaxed Opvoeden. Een super leuk en jong bedrijf die volledig in de groei zit naar zoveel meer en met fantastische leuke mensen samenwerkt. Ik werk voornamelijk op kantoor, werk de mailboxen bij, mail mensen aan , schrijf blogs, regel interviews en werk online op de website en Facebookpagina.
View all posts by Marielle →

1 thought on “Verhuizen, niet mijn ding.

  1. De guilttrips heeft iedere moeder wel ben ik bang , ook zonder 100x verhuizen of moeten werken of of of . moeder zijn is al multitasken tussen vele banen, mens, vrouw, moeder, werkneemster, taxichauffeur, schoolbegeleider, verpleegster, psychiater, interieurmaneger en zo kun je nog veel meer opnoemen. Voor de kinderen blijf je uit het stenen tijdperk komen en zie je t altijd anders als dat zij dat zien. Ik voor mijzelf leef per dag , vergeet meer dan mij lief is en doe mijn best om niemand tegen t hoofd te stoten en als dat wel gebeurd! Jammer dan ik deed m’n best meer kon ik niet doen . Als ze er een probleem mee hebben ze kunnen me bereiken ik woon nog al vele jaren op hetzelfde adres en m’n tel nr is ook nooit veranderd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *