Bloggers, Jacqueline Schepers

‘The most wonderful time of the year…?’

The most wonderful time of the year…?’

Op het moment dat je ouder wordt krijgen de feestdagen een hele andere dimensie: je gaat eigenlijk weer terug naar je eigen kindertijd en waant je bijna in de avonturen van al die kerstfilms die op TV worden uitgezonden. Je gaat er zelf bijna weer in geloven. Vrienden uit Groot Brittannië lieten me weten dat de film ‘The Polar Express’ het geloof van hun kinderen tot de tienerjaren van de oudste heeft kunnen oprekken. Het is ook heerlijk om je fantasie de vrije loop te laten met al die sprookjesfiguren. Uiteindelijke spreken die elven en die vliegende rendieren toch tot ieders verbeelding? Ook voor de volwassenen zijn er genoeg kerstfilms die onze ‘Kerstgedachte’ aanspreken. Al die wonderlijke gebeurtenissen die aan het einde van elke verhaal ertoe leiden dat alles toch een goede afloop krijgt. Maar vaak gaat het voordat het zover is toch in elk verhaal heel erg mis….

Wij als volwassenen kunnen daarmee omgaan, maar veel van onze gevoelige kinderen krijgen hier toch slapeloze nachten van. Zo viel het ons op een gegeven moment op dat Hero met Kerst structureel koorts had*. In eerste instantie wijdden we dat toe aan de weersomstandigheden. Toen hij een baby was hebben we toch wat witte Kersten gehad en aangezien het een heel gevoelig manneke was en is met een astmatische aanleg, vonden we het niet zo raar. Wel vervelend natuurlijk, vooral als je Kerst bij je (schoon)ouders doorbrengt. Na een tweetal jaren vonden we het wel opvallend worden. De uitputting die er vaak ook was in de Kerstvakantie van school maakte dat we op een gegeven moment onze eigen conclusie trokken dat de spanning voor de feestdagen hem na verloop van tijd erg veel werd. Daar stond tegenover dat hij de dagen wel prachtig vond! Hij kon met zijn fantasie helemaal opgaan in al dat wonderlijke dat Sinterklaas en Kerst met zich meebrachten. Maar die uitputting was voor ons wel de aanleiding om op een bepaald moment onze uitstapjes naar de (schoon)ouders af te zeggen. Het was toch elke keer weer een hele onderneming, ook voor ons, als je familie in Noord-Brabant en de Achterhoek woont en je iedereen af wil vanuit Maastricht. Doe daar twee jonge kinderen en de hond (toen nog een) bij en het was gewoon te veel. We besloten Kerst thuis te gaan vieren, maar boden natuurlijk wel aan dat de familie naar ons mochten komen. Vanaf het moment dat we dat deden, was de koorts bij Hero weg met de Kerst.

Ondertussen zijn de kinderen wat ouder, maar merken we nog steeds dat de drukte van de feestdagen hun tol eisen. Iedereen wil natuurlijk iets met de Kerst-gedachte doen: een film bij de Kung Fu les, Kerstontbijt op school en Kerstdiner bij de scouting, iets moois knutselen voor thuis en dat natuurlijk vlak nadat de Sint naar huis is gevaren met zijn hele entourage. We laten de kinderen om die reden de week voor Kerst ook niet afspreken met vriendjes. Na schooltijd is het tijd voor rust en afschakelen. Het is qua sfeer en uitstraling absoluut ‘the most wonderful time of the year’, vooral voor hoogsensitieve kinderen die een grote fantasie hebben. Overal lampjes, overal sprookjesachtige decoraties en schaatsbanen. Maar als ouder moeten we ze ook beschermen voor die grote hoeveelheid prikkels die met deze dagen gepaard gaan, om deze dagen ook zo lang mogelijk zo ‘wonderful’ mogelijk te houden.

Wat doen we die hoogsensitieve kinderen eigenlijk aan met de feestdagen? Het zou eigenlijk een hele leuke en feestelijke periode moeten zijn. Er zijn manieren om deze dagen voor die gevoelige kinderen wat draaglijker te maken, zonder gelijk de mythe van Sinterklaas of de Kerstman teniet te doen.

  • Zorg ervoor dat je de activiteiten gefaseerd aanbiedt aan je kind. Zorg dus voor rust en ontspanning na bijvoorbeeld een bezoek aan de Sint of de Kerstman. Plan niet teveel andere afspraken in na school. Zorg dat het kind genoeg tijd en ruimte heeft om alles te verwerken.
  • Zorg dat je als ouder zelf ook rust momenten opzoekt. Je hoogsensitieve kind voelt veel aan en dus ook jouw stress. Probeer je eigen agenda, hoe moeilijk ook door alle voorbereidingen, niet te voel te plannen.
  • Zorg voor duidelijkheid en structuur. Laat je kind duidelijk weten wanneer het schoentje mag zetten en wanneer niet. Een Aftelkalender kan hierbij helpen. Ik heb er een geprint en gelamineerd (bij de Action is een goedkoop lamineerapparaat te vinden met lamineervellen, dan kun je hem jaarlijks gebruiken) en laat de kinderen met een stift bij de dagen dat het schoentje mag zetten een pakje of schoentje tekenen. Of een adventkalender die in de winkel verkrijgbaar is
  • Zorg ook voor duidelijkheid naar familie en vrienden toe: mogen ze ook jouw kinderen verrassen met cadeaus of niet? Zo ja, wanneer? Niet te vaak, want dat maakt weer onoverzichtelijk.
  • Als je kind bang is voor de Sint en zijn Pieten (of de Kerstman), respecteer het daar dan in. Niet bagatelliseren. In de beleving van je kind is her eng en dwingen kan een aversie opleveren voor deze tijd van het jaar. Dat zou erg jammer zijn. Erken het gevoel wel en praat erover met je kind. Waarom voelt het zich zo? Laat weten dat je ze steunt en dat je er voor ze bent.
  • Overdaad schaadt, dus niet teveel. Probeer zoveel mogelijk de input van TV en liedjes te doseren. Vind je kind bijvoorbeeld het Sinterklaasjournaal eng en wordt het op school toch uitgezonden? Praat erover met de juf en vraag of je kind even de klas uit mag.
  • Probeer er wel zoveel mogelijk van te genieten en na afloop van de feestdagen proberen in de vakantie bij te tanken. Niet teveel doen, maar rust in de tent.

Wat een kind erg kan ondersteunen bij het verwerken van prikkels is bijvoorbeeld een drukvest van ‘Squease’, of een verzwaarde deken of knuffel. Een bodysox om zich af te sluiten van alles om hem of haar heen kan ook helpen afschakelen.

*De koorts bleek een ‘Fight-flight-freeze’ reactie te zijn. Een vecht-of-vluchtreactie, of vlucht-of-vechtreactie, is een verdedigingsmechanisme dat bij mensen en dieren optreedt als er acuut gevaar dreigt. De reactie begint met acute hevige angst en stress. Als gevolg hiervan produceert het lichaam grote hoeveelheden adrenaline en cortisol (stresshormonen), de bloeddruk en hartslag gaan omhoog, de spieren worden gespannen, haren komen rechtop te staan (kippenvel), de zintuigen worden scherper (pupillen verwijden, oren staan rechtop) en de pijngevoeligheid daalt naar een zeer laag niveau (endorfinestimulus). Hierdoor is het lichaam voorbereid op een gevecht of om op de vlucht te slaan. Verstijving (‘bevriezen’) is zeldzamer. Bij algemene twijfel bij confrontatie met een onbekend gevaar kan een dier een instinctief bevriesgedrag vertonen, opdat deze in combinatie met de natuurlijke camouflage dan effectiever opgaat in de omgeving. Als het gevaar is geweken, produceert het lichaam endorfines en dopamine om de balans weer te herstellen. (bron Wikipedia)

Meer informatie en uitleg hierover op: https://ceciletimmermans.nl/fight-flight-freeze-reactie/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *