Over opvoeden, Tips

Opvoeden is loslaten. Maar dan anders.

‘Opvoeden is loslaten’: een veelgehoord cliché, waarbij het gaat om loslaten van je kind. Ik bedoel wat anders, namelijk loslaten van het opvoeden. Is het niet een beetje gek dat juist ik dat zeg? Misschien wel, maar ik zal uitleggen wat ik bedoel.

Overal om ons heen krijgen we te horen hoe het zou moeten. Gevraagd of ongevraagd, we worden met adviezen om de oren geslagen, zowel in de media als in onze eigen omgeving. Niet alleen een overdosis aan adviezen, maar ook waaróm iets goed zou zijn of juist niet. Voorlichting over de consequenties van bepaald opvoedingsgedrag is absoluut goed en zelfs noodzakelijk in sommige gevallen. Maar teveel adviezen heeft ook nadelen.
 
Wat zijn dan de nadelen van al die adviezen?
Ten eerste is het erg verwarrend dat de één dit zegt en de ander dat. Beide deskundigen, soms hooggeleerden, dus wie moeten we dan geloven? Wie bepaalt hoe het moet en wat het beste is? Als ouder kun je hier erg onzeker van worden. Ten tweede durven we het dan nog moeilijk toe te geven als we het juist op een manier doen, waarvan net beweerd is dat dat zeer nadelige gevolgen kan hebben voor het kind.
 
 
 
Moeten we dan maar alle adviezen in de wind slaan?
Nee, dat zeker niet. Ik wil natuurlijk wel dat jullie mijn blog blijven lezen! Maar ga eerst eens goed bij jezelf na waar je voor staat, welke basisprincipes voor jóu gelden en welke normen en waarden jij je kind wilt bijbrengen. Vanuit die basishouding en opvoedstijl kun je kiezen welke adviezen je wat mee kan en welke je laat voor wat ze zijn. Daarnaast kies je op wat voor manier je ze gaat toepassen. Ik vind het belangrijk dat ouders bij zichzelf blijven en iets doen dat bij ze past. Natuurlijk mag – en moet – er soms best hard gewerkt worden in de opvoeding. Wanneer je zeker weet dat het resultaat zal hebben en je oude aanpak simpelweg niet werkt. Maar wanneer je iets doet dat totaal niet bij jou past en waar je niet volledig achterstaat, ga je het vaak niet volhouden.
 
Kies een vaste bron waar jij je informatie vandaan haalt
Als je gaat Googlen op een bepaalde vraag, kom je overal een ander antwoord tegen. Beter kun je één of een beperkt aantal bronnen kiezen, waarvan je weet dat jij achter hun visie staat. Dat kan een website zijn, het consultatiebureau of misschien gewoon je moeder! Het kan ook zijn dat je helemaal geen bronnen nodig hebt, maar vertrouwt op je eigen kennis en moederinstinct. En dan zijn we er; want daar mogen we best weer wat vaker op vertrouwen.
 
Hoe zou je jouw opvoedstijl omschrijven? En wanneer je vragen hebt, waar ga jij te rade? Ben je wel eens onzeker over hoe je het doet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *