Bloggers, Marleen

Missie en moederschap in 2018

Missie en moederschap in 2018
Ik neem je mee met mijn missie vanuit mijn bedrijf van-binnen.
Ik neem je mee in de ervaring van wat het moederschap mij brengt.

Wat voor mij het moederschap betekent ga ik nu eerst met je delen.

Wie ben ik, nu ik moeder ben? Hoe kan ik alles wat ik leuk vind, wat ik graag wil doen, blijven combineren? Wat kan ik juist laten liggen?
Hoe kan ik Marleen blijven en moeder tegelijk en genieten van Benjamin? Van mijn gezin? Van mijn eigen dingen?
Hoe verbind ik mij echt met al deze behoeften? Herkenbaar?

De eerste periode overviel mij enorm… het zorgen vóór… die eerste fase in de kraamtijd gebeurde er van alles, van mij echt niet fit voelen, waardoor ik uiteindelijk in het ziekenhuis beland ben voor curratage, tot de borstvoeding die niet lukte. Achteraf logisch, gezien de baarmoeder niet goed aan het krimpen was en er ook nog twee infecties bij kwamen.
Lactatiedeskundige kwam langs, de fysio, de huisarts, je rolde zo door van het één in het ander… en alle hormonen gierden door mijn lijf…emoties gingen super snel…
In mijn hoofd het ging het zo; Ik moet nu echt de fles geven … hij wordt zo wakker, nog gauw dit … nog gauw zus en zo … oh nee hij is al wakker.
En nu? Wat ik af wilde hebben is nog niet klaar! Ik wilde ook nog wat rust pakken! Er komt zo visite!

Missie en moederschap in 2018
Al deze gedachten en meer flitsen soms zo door mijn hoofd en vervolgens volgde daarop dan vaak een schuldgevoel. En ook een groot verdriet.
Ik had verwacht dat ik een stuk meer rust zou vinden en dus een hele relaxte moeder zou zijn voor Benjamin, dat de borstvoeding zou lukken en weet ik wat allemaal nog meer.
Het is gewoon niet zo romantisch als ik had verwacht. Ik denk dat daar de grootste teleurstelling in zit. En waarschijnlijk ook in die verwachting over mijzelf.

Ik verzette me er tegen.
De eerste zorg voor Benjamin moest ik uit handen geven, er was hulp over de vloer, maar ik kon het zelf allemaal niet bij benen.
En dat wilde ik nou juist zo graag, genieten, gewoon zitten en kijken naar Benjamin…
Lopen en tillen ging helemaal niet. Mijn herstel ging tergend langzaam.

Ik zakte steeds dieper weg in een diep donker gevoel. Een eenzaam en kil gevoel.
Ik moest me wel over geven, want het ging gewoon simpelweg echt niet.
Ik besefte me opnieuw hoe moeilijk ik het dus vind rust te nemen en zorg te accepteren.
Dat ík zorg mocht ontvangen.

Het gaat gelukkig steeds beter!
Gelukkig kon ik door een positieve instelling, doordat ik het deelde met anderen een dosis veerkracht vinden, ik wilde er niet in blijven hangen, ik ga door die pijn heen, door schuldgevoelens heen en ik ga kijken hoe ik daar uit kom.
Ik heb mijn verhaal gedeeld met een paar goede vrienden en een paar goede mentorcoach- collega’s en zo ontstond er wat ruimte. Er ontstond wat lucht.
Het bleek dat er meerdere deze gevoelens hadden gehad. Meteen was daar erkenning.

Ik ben opzoek gegaan naar wat mij het meest raakte en daar ben ik nog steeds mee bezig.
Wat mij vooral duidelijk wordt is dat ik mijn eigen verwachting over mijzelf bij moet stellen, dat is toch best wel even een pittige klus.
Ook vind ik echt verbinden nog steeds wel lastig. Dat had ik tijdens de zwangerschap en ook nu nog.
Wat ontzettend fijn is, dat er nu ook momenten zijn dat ik naar Benjamin kan kijken en helemaal de liefde voel stromen als hij mij aankijkt met die prachtige ogen.

Ik hoop dat wat ik met je deel, jou of een ander mag helpen. Wat ik als heel mooi heb ervaren en ervaar, en wat ik als heel moeilijk heb ervaren, een open en eerlijk stuk.
Om het zo puur mogelijk te schrijven, ben ik begonnen met deze inleiding.
Om je stap voor stap mee te nemen in mijn beleving.

Ook ga ik je tools aanreiken die mij geholpen hebben.
Die komen vanuit mijn eigen ervaringen van kind zijn, coaching, ervaringen van trainingen, mijn kennis uit de kinderpsychologie en pedagogiek.
Tools die mijn ondersteund hebben.

Die niet alleen mij maar ook anderen geholpen hebben.

Tools zodat je vooruit komt, je geluk ervaart en mag blijven ervaren.
Tools die je ook helpen de veerkracht te vinden als je wel even weer in een dip terecht komt.
Zodat je weet wat te doen als het even wat minder gaat.
Zodat je met compassie kan kijken naar wat er minder gaat.

Omdat ook dat gewoon mag.
Het hoeft niet perfect.

———————————————————————————

Je hoeft niet persé minder te doen als je dat niet wil, maar je kan wel de dingen anders verdelen.
Keuzes maken. Kiezen voor die dingen waar je écht energie van krijgt.

———————————————————————————————————————————————–

Wanneer je het gevoel hebt dat je constant moet hollen, laten we dan kijken naar hoe je weer het gevoel krijgt dat je loopt … gewoon loopt…en niet hoeft te hollen.

——————————————————————————————————————————————————————————

Wanneer je het gevoel hebt alle ballen hoog te moeten houden, laten we dan kijken naar hoe je weer het gevoel krijgt dat je wat ballen kan laten liggen …gewoon eens laat liggen…en misschien een lastige maar wel een hele mooie: Ze dan ook eens even niet oppakt…Want moeten ze allemaal de lucht in? Of kan het ook gerust een beetje minder druk daarboven…

 

Warme groet,
Marleen

Tagged , , , , , , ,

About Marielle

Ik werk nu alweer 2.5 jaar bij Relaxed Opvoeden. Een super leuk en jong bedrijf die volledig in de groei zit naar zoveel meer en met fantastische leuke mensen samenwerkt. Ik werk voornamelijk op kantoor, werk de mailboxen bij, mail mensen aan , schrijf blogs, regel interviews en werk online op de website en Facebookpagina.
View all posts by Marielle →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *