Gastblogger

Minimaliseren rondom kinderen

Minimaliseren met een kind, wie wat bewaard heeft wat.

Ik ben Simone, 32 jaar oud en woon samen met mijn man Yoeri, twee kinderen, hond, twee katten, 3 kippen en een berg vissen in een klein dorp in Zuid-Holland.

Bij Yoeri en mij zit zuinigheid er vanaf het begin van onze relatie er al in. Met name omdat toen we gingen samen wonen, een huis kochten en geen geld hadden om nieuwe spullen aan te schaffen. We kregen alles gratis, tweedehands, of het was een showmodel. Het is zelfs Yoeri zijn werk geworden, waardoor we eigenlijk bijna dagelijks bezig zijn met ‘oude’ spullen.

Het woord minimaliseren is hier in ons gezin een woord wat pas in onze vocabulaire naar voren komt, eerder noemde we wat we deden gewoon praktisch en bezuinigen. Het komt eigenlijk ook op het zelfde neer.

Toen ik zwanger was van baby nummer 1, wilden we het geslacht niet weten. Wat sommigen kunnen zien als onpraktisch, want alles is tegenwoordig enkel in blauw of roze verkrijgbaar.  De ‘babykamer’ hadden we toen we gingen verbouwen al voorzien van een behangetje en dat hielden we ook zo. Het is wit met bruin. We voegden de kleur mint toe en vonden onze commode en ledikant via marktplaats en een kringloopwinkel. Het ledikant ben ik echt heel blij mee, want het is echt een ledikant uit de jaren ‘50 met mooie koperen wieltjes! Aan kleding kocht ik vooral tweedehands en koos ik natuurlijk voor neutrale kleding. Joris (een jongen!) werd geboren. Aan de kraamvisite vroeg ik kleding in diverse maatjes en ik kocht ook her en der wat (ook veel tweedehands wederom). Alles wat nog mooi was stopte ik daarna per maat in bakken op zolder. De wens voor een tweede baby was er namelijk al.

Als ik wat kocht voor Joris lette ik meestal op of het neutraal was. Ik ben sowieso niet zo fan van het echt jongens en echt meisjes achtige look. De meeste broeken van Joris zouden dus ook goed staan bij een meisje. Toch merkte ik ook dat de kleur blauw Joris heel erg mooi staat. Maar als je alles bewaard kan je ook veel dingen combineren.

Ik werd zwanger van baby nummer 2, en wederom wilden we het geslacht niet weten. Immers….we hadden alles al neutraal gekocht en ook de eerste maatjes was alles al in huis, ook als het een meisje zou zijn. Want die kan best in een blauwe broek liggen of in een rood vestje toch? Ik voelde me overigens altijd wel een beetje bezwaard om de vraag; ‘en wat is het geslacht?’ te beantwoorden. En legde daarna ook altijd stee vast uit, dat we het bij Joris ook niet wisten en ik alles al heb en alles ook neutraal is. Mensen reageerden dan met, ja dat snap ik dan ook wel.

Wat overigens wel lastig is, want bijna iedereen koopt bij baby nummer 2 toch veel nieuwe dingen, sommigen schaffen zelfs een nieuwe kinderwagen aan, gaan het hele kamertje opnieuw behangen (ik voel de portemonnee al rinkelen) en wij…. Ik kocht wel geteld 5 uniseks pakjes, het eerste pakje en nog 4 andere setjes, omdat ik die zo leuk vond. Er werd niets aan het kamertje veranderd, behalve dat Joris eruit ging inclusief zijn garderobe en de dozen van zolder werden gehaald en uitgepakt.

Nu kun je best zeggen, als je alle kleren van je kind bewaard dan staat je zolder toch vol met kleding? En….ja ik heb 5 dozen vol met kleding van Joris. Die inmiddels nu 2 jaar is en in maat 92/98 zit. Maar ik ben er wel heel erg blij mee, want inmiddels ben ik half augustus bevallen van een…zoon Thijn. En beiden zijn in de zomer geboren, waardoor Thijn mooi de ‘oude’ kleding van Joris aan kan.

Overigens ben ik mij wel meer bewust geworden van het minimaliseren, en trof ik in een doos wel 50! rompers in maat 50/56 aan. Ik gaf er direct al 15 weg en ik houd nu de regel aan dat alles wat Thijn niet heeft aangehad, omdat ik dat toch niet zo leuk vond of omdat het niet paste gaat op de stapel om te verkopen of weg te geven. Ik kom er namelijk nu achter dat je best genoeg hebt aan 6 verschillende pakjes bij een baby in de maten 50/56.

Ik hoor je wellicht denken, sneu dat het tweede kind alle afdankertjes aan mag van zijn grote broer. Misschien is dat ook wel zo. Maar zo klein als hij nu is heeft hij dat niet door. En daarnaast, Joris loopt ook in tweedehands kleding en dat zie je niet. Alles wat nog goed en netjes er uitziet bewaar ik ook nadat Thijn het heeft gedragen. Misschien nog voor baby nummer 3, of voor een baby van iemand anders.

Ik besteed liever namelijk mijn geld aan leuke uitjes en vakanties met mijn gezin, dan aan stapels nieuwe kleding die ze of maar even aan hebben, of na een dag alweer een gat of een fruitvlek in zit die je er toch weer niet uit krijgt.

En als je alles hebt wat vraag je dan aan je kraamvisite?

Ik vroeg cadeaubonnen van winkels waar ik graag kinderkleding koop, zo kan Thijn toch ook iets nieuws aan of ik koop er iets van voor Joris, wat Thijn later weer aan kan. Ik vroeg een bamboe eetset, omdat ik al het melamine voor de kinderen niet in huis wil hebben. Verder vroeg ik om cadeau bonnen van een winkel waar ik graag mijn wasbare luiers koop en vroeg ik houten speelgoed. Ik kreeg voornamelijk cadeaubonnen van mijn kraamvisite of kleertjes als ik daarom vroeg. Het was namelijk toch iets kouder waardoor Thijn de zomer kleertjes van Joris niet heeft aangehad.

En inmiddels is Thijn al uit maatje 50 gegroeid en dit zit….uiteraard al weer in een doos op zolder!

Groetjes Simone

 

Wil je meer lezen over hoe ik minimaliseer, mijn kinderen zo groen en suikervrij probeer op te voeden, zelf bezig ben met gezond zijn, minimaliseren op mijn afval en spullen? Dan kan je mijn blogs lezen op www.homebyaimee.nl of mij volgen op facebook of instagram @homebyaimee

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *