Marielle

Onze kinderen leren van dieren

Een aantal maanden hebben wij op een prachtig beest mogen passen.
Een Rhodesian Ridgeback van nog geen 1 (nu inmiddels wel) dus volop in de pubertijd.
Prachtig beest, heeeeel groot en dus voor kindjes best wel spannend om mee om te gaan.
Ook voor het dier heel spannend. Want waar hij weg komt waren niet elke dag kindjes over de vloer. Maar wat ben ik super trots op iedereen!
Ik stel hem even voor;

Dit is Boris.
Boris is eind april 1 geworden.
Hij woont normaal in een prachtig huis met een grote tuin.
Hij wandelde veel los achterin de natuur op het dorp waar hij woonde.
Bij ons kon dat helaas niet. Er wonen in onze buurt veel honden dus helaas moest Meneer Boris aan de riem leren lopen.  Wat vooral voor hem minder leuk is.

Laten we voorop stellen dat wij alleen een kat hebben en dus geen honden gewend zijn.
Onze kinderen waren vanaf  het eerste moment helemaal verliefd op hem. Een beetje huiverig (meer door zijn grote) maar na een paar dagen konden ze lezen en schrijven met hem en andersom. Het is een schat met kinderen. Vind alles leuk.

We hadden vaste regels in huis. Zowel voor de kinderen als voor de hond.
Vaste regel was , gaat hij liggen dan laat je hem met rust.
Eet hij, dan laat je hem met rust. Al het andere…. prima.
Nooit heeft hij een grom of een knauw gedaan naar de kinderen.
Het wil niet zeggen dat er niks sneuvelde… ooh nee.
Zo heeft hij de bril van mijn man kapot gesprongen.
Na een stokken gooi incident kreeg ik de stok keihard tegen mijn oor, gevolg hechtingen 🙁
En onze middelste dochter had een scheur boven haar lip die gelijmd moest worden, een speelincident. Maar nooit opzettelijk.

We hebben veel van elkaar mogen leren.
Geduld… Het is geen ras dat meteen reageert. Alles lekker in zijn eigen tempo.
Liefde…. Wat heerlijk was het om hem over de vloer te hebben.
Beste vriendjes… Hij beschermt en als je verdrietig bent dan troost hij je ook nog en krijg je een grote lik over je wang.
De grootste is wel vertrouwen. Leren van elkaar wat wel en niet kan, dat respecteren.
Dat grote bakbeest bij mijn kleine meid laten.. En toch.. Onafscheidelijk waren ze.

 Nu is hij weer terug naar zijn eigen huis. We missen hem enorm, al is de vrijheid ook wel heerlijk! En volgende maand… dan komt hij een weekend logeren! Leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *