Bloggers, Esther Foppen

Hoeveel schermpjes tijd krijgen de kinderen?

Hoeveel schermpjes tijd krijgen de kinderen?

Hoeveel schermpjes tijd krijgen de kinderen?
Afgelopen week werd ik gevraagd naar het schermpjes gebruik van mijn kids. Wat mijn visie daar op is en wat ze mogen en wat ze doen. Altijd goed om dit even voor jezelf duidelijk te krijgen.

Dus ik vertelde dat mijn dochter op haar achtste een tablet kreeg voor haar verjaardag die ze dan -vanwege het dure cadeau – wel moest delen met haar vierjarige broertje. Kind vond het gelukkig goed, al was zij wel de baas natuurlijk… Dat was de eerste aanraking van kids en schermpjes voor mij. Daarvoor deden ze wel eens spelletjes op mijn computer. Niet heel veel, want die gebruik ik voor m’n werk, dus geen ‘ellende’ er op zoals grote bestanden en als ik er op moest, hadden zij pech. De tablet deed zijn intrede in ons huis. Ik merkte al gauw dat het heel verleidelijk was om er veel op te zitten en bijna niets anders meer te willen voor die kids van mij. En als je dan zei dat het tijd was om er af te gaan, omdat er gegeten moest worden, het nu wel genoeg was of er moest iets anders gebeuren, ze niet heel erg gezellig reageerden. Eerst denk je nog, die is vast moe. Maar bij hele boze toestanden en zelfs heel boos huilen, begon ik me toch af te vragen of het wel normaal was. Tuurlijk is het vervelend als je net lekker bezig bent. Maar deze hysterie?!

Ik was er toen snel klaar mee. Eerst leg je het nog eens uit, dit hoeft zo niet. Toen uitleggen niet meer hielp werd het een week die tablet achter slot en grendel. Gelukkig hoef je die maatregel maar één keer uit te voeren. Ik had wel door dat ik daarin echt consequent moest zijn, anders was het hek van de dam. En dat ging mij te ver. Het was een lange week… met een hoop gezeur elke dag. Na twee dagen was ik dat ook zat en werd de week met een dag verlengd als ze nog één zouden vragen of ze toch alsjeblieft (stel je het allerliefste gezichtje van je kind er bij voor met smekende oogjes) er even op mochten.. Ook daarin moest ik consequent zijn. Maar het had wel het gewenste effect. Mijn kids weten nu dat hun moeder de talk walkt. En hoe. Meestal hoef ik nu bij een boos gezichtje maar één keer te herinneren aan die week en dan valt het allemaal al weer reuze mee. Zijn ze blij dat ze redelijk vaak op die schermpjes mogen en ben ik opeens van de meest achterlijke moeder verandert in de allerliefste… Ze sporten heel veel de buitenlucht en fietsen minimaal een kwartier door weer en wind naar school en de trein, dus dat zit wel snor met die schermtijd. Al moet ik wel zeggen dat mijn dochter echt vergroeid is met haar telefoon. Ze kan niets meer met twee handen. Dat baart me soms wel zorgen… al die straling. Dus dan mopper ik wat over stralingen die niet goed voor je lijf zijn en dat zij zo met haar lijf bezig is om gezond te zijn en te kunnen topsporten.. En zoonlief is echt moe en kijkt raar van zich af van een tijdje of een middagje Playstation.. Dus dan grijp ik wel in. Dochterlief telefoon wegleggen en zoonlief minder lang op die Playstation. Soms durven ze dan nog heel even boos te kijken…tot ze weer die week herinneren..

Hier en daar hoor ik ook over schermpjestijd als in zoveel uur per week, dat lijkt mij helemaal een crime. Als het niet zo uitkomt, moeten die minuten mee naar de volgende dag… het lijkt me een hele administratie. Ook hoorde ik zoonlief zeggen dat er kids uit zijn klas na het eten tot best laat nog op hun Playstation mogen. Hij niet. Alleen in het weekend af en toe eens na het eten, maar dat komt zelden voor. ’s Avonds kijken we gewoon met z’n allen naar het grote scherm in de woonkamer.

Hoeveel schermpjes tijd krijgen de kinderen?

Dat deed me ook allemaal denken aan het ophalen van mijn kids bij speelmaatjes. Vooral zoonlief had er een handje van. Niet luisteren, verstoppen, z’n schoenen niet aan willen doen, boos zijn en gaan huilen dat ik ‘m Nu Al op kwam halen… in het begin schaam je je dood. Daarna denk je zoek het even lekker uit. De consequentie kwam weer om de hoek kijken. Doe jij zo, dan speel je deze week niet meer bij een vriendje. Dan kunnen ze opeens best meegaand zijn.

Wie zei er ook alweer dat opvoeden één grote manipulatie en chantagepraktijk is?! Die heeft gelijk! Het is wel belangrijk dat je je kids voorhoudt dat ze het bij hun kinderen later ook weer mogen doen… En dat je zelf de talk walkt. Anders nemen ze een loopje met je. En kids die nooit nee gehoord hebben, zijn écht geen leuke volwassenen straks. Laatst las ik dat Pink! ergens had gezegd: Neem het niet persoonlijk. En dat hou ik me dan maar voor als ik weer tot 100 aan het tellen ben. Kids willen zich afzetten tegen en willen grenzen hebben. Dan maar trots dat ze het bij mij durven te doen. Ze voelen zich dus veilig genoeg. Dat doet een moederhart weer goed. Ze mogen vandaag iets langer op hun schermpje, de schatjes. 😛

Hoe vaak en hoelang mogen jullie kinderen achter de schermen? En wat vind jij voors en tegens hierin? Benieuwd naar jullie mening!

Tagged , , , , , , ,

About Marielle

Ik werk nu alweer 2.5 jaar bij Relaxed Opvoeden. Een super leuk en jong bedrijf die volledig in de groei zit naar zoveel meer en met fantastische leuke mensen samenwerkt. Ik werk voornamelijk op kantoor, werk de mailboxen bij, mail mensen aan , schrijf blogs, regel interviews en werk online op de website en Facebookpagina.
View all posts by Marielle →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *