Bloggers, Esther Foppen

Even zeuren mag best!

Even zeuren mag best!

O lordy… (mijn nieuwe favo stopwoord voor alles op het moment)
Er wordt weer een blog van me verwacht.
Uitstellen tot het echt niet meer kan.
Schaam me dood, zou vorige week al ingeleverd moeten zijn, geloof ik. Toch die vaste dag maar afspreken. Ik kan echt niet om gaan met te vrijblijvend. Ik moet een deadline hebben.
Zodat ik heerlijk kan uitstellen tot het laatste moment.
Zo voelt het nu ook eigenlijk wel. En ik zit nu te tikken en over een half uur gaan we naar de kerstuitvoering van zoonlief.
Hij heeft er zin in.

Not.

Hij is niet zo kerstig, schoolig.. en tja.. eigenlijk alles behalve voetbal en fornite. Vooral vaatwasser uitruimen en oud papier verzamelen en in de blauwe bak doen scoren naast school errug laag.
Kan gerust rekenen op een diepe zucht, armen en schouders laten hangen en klagen. Je wist het nog niet, maar het leed van heel de wereld rust dan op die schoudertjes van 10 jaar.

Het lekkere jong.
Je zou ‘m met liefde af en toe..

Want ja ik baal ook van die was als ik moe ben en geen zin heb.
Ik wil dan ook eigenlijk alleen maar op de bank hangen, boeken lezen, tekenen, netflixen.. (Het is echt een werkwoord geworden…bijna).
Maar daar heeft hij geen boodschap aan. Hij heeft er nu geen zin in.
Hij leeft erg in het nu. Als er iemand mindfull bezig is…

Daar kan menig goeroe een puntje aan zennen.

Maar goed.. snel even dat blog schrijven.
Over zeuren ging ik het hebben.
Ik zeur. Vinden mijn gezinsleden.
Mijn zoon heb je al voorbij zien komen.
Die vaatwasser …en alles wat geen voetbal of fortnite is, is standaard zeuren. Mijn dochter vind het ook.
Die heeft vandaag kerstgala. Voor het eerst op deze school.
Dus niet in onze woonplaats, zeker een half uur rijden.
En dat gala is in de business loooooge van PecZwolle.

Leuk! Supercool!

Daar wil zoonlief ook wel even langs.
Eerst die vaatwasser graag… (heh heh heh)
Maar dat gala. Duurt tot half 1. Vanmorgen ging dochterlief haar wekker om 6 uur. De mijne dus ook.
Ze moest natuurlijk even naar mijn checklist en goede raad luisteren.
Ik had info van haar nodig.
Over waar ze dan sliep en het adres van dat meisje en de telefoonnummers van die ouders.

(o lordy over een 20minuten moeten we weg)

Niet gered dus he… het is inmiddels vrijdagmorgen. Kerstontbijt op school.

De kerstuitvoering van gisteravond was erg leuk, duurde mooi kort. Half uurtje 5x een optreden van 3 minuutjes en kids hadden de lol van hun leven. Jesse hoorde bij de dansers. Dat was een modern kerstliedje waar de hele klas op ging springen en eindigden met Gelukkig Kerstfeest allemaal. Of iets in die trant. Want ja, verstaanbaar schreeuwen is best lastig.

Het was iets van die strekking.

Daarna was nichtjelief aan de beurt, dus ook daar even kijken.
Zij heeft de (kerst)spirit. 5x volle inzet, steelt de show en gaat gerust vooraan staan zodat men haar beter kan zien en filmen. Niks niet bang.

Na het kerstgebeuren moest er nog gegeten worden.
Zoonlief riep al de hele tijd om de mac. (donalds)
Nahja vooruit dan. Het is snel en voor één keer in het half jaar best lekker.
Daarna ploften we op de bank.
Ondertussen checkte ik steeds mijn telefoon om te kijken of er een berichtje was van dochter met haar kerstgala etc.

Weinig tot geen.

Ja

Kreeg ik op een gegeven moment.

Meer niet.

Oja een kus smiley erbij.

Ze had vannacht om 3uur nog op whatsapp gezeten.
Zo ongeveer sliep ik dus ook.
In slaap vallen, want best moe.
Wakker van Lief die in bed stapt na een uur of wat.
Weer slapen.
Onrustig want er gebeurt van alles.
Zoonlief die kamer in komt en weer weggaat.
Want moeders ligt in coma.

Sorry!!

Daarna nog een keer, toen werd ik wel wakker en ging hij bij mij in bed. Veel. Te. Warm. Dus weer naar eigen bed gebracht.
Ondertussen nog gemopper van Lief over z’n wekker die om 6 uur zou gaan. Half dacht ik nog, even kijken of dochter al iets heeft laten weten.
Ja! Een berichtje! Gelukkig.
Weer slapen rond half 2.. 6 uur dus die wekker van Lief weer.
Vandaag maar aan de koffie.

Zoon zo weer ophalen en dan ergens komen Lief en dochter weer thuis..
Kan het feestgebeuren gaan beginnen.
O nee.
Inpakken, want 28/12 krijgen we de sleutel.
En tussendoor vieren we feest.
Denk aan mij de komende dagen.
Ik heb mijn rode sokken aan.
Blijf vooral zen.
En laat me niet verleiden tot hysterisch gedoe.
Deze blog kan ik ook weer afstrepen van die to-do list.

Heerlijk!

Fijne dagen!

Tagged , , , , ,

About Marielle

Ik werk nu alweer 2.5 jaar bij Relaxed Opvoeden. Een super leuk en jong bedrijf die volledig in de groei zit naar zoveel meer en met fantastische leuke mensen samenwerkt. Ik werk voornamelijk op kantoor, werk de mailboxen bij, mail mensen aan , schrijf blogs, regel interviews en werk online op de website en Facebookpagina.
View all posts by Marielle →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *