Lifestyle

Een herinnering voor later

Een herinnering voor later

photo-256888_1920
Je kind is nu jong. Van baby tot een jaar of 4/5 herinneren de meesten zich helemaal niks.
Jammer, vind ik als moeder. Wanneer ze zo klein zijn maak je de leukste en meest bijzondere dingen mee. Toen ik kinderen kreeg vroeg ik weleens aan mij moeder, ‘deden wij ook zo’ of ‘hoe loste jij dit op’? Mijn moeders antwoord was geregeld dat weet ik niet meer precies.
Tja, als je vier kinderen hebt dan weet je 20 jaar later niet meer precies hoe iets gebeurd of opgelost is. Ook kon mijn moeder niet de tijd vinden om onze jeugdfoto’s in te plakken, of babyboeken bij te houden. Kortom, uit mijn jeugd heb ik weinig tastbaars. De foto’s zijn er wel… in 3 grote pamperdozen door elkaar met de foto’s van broers en zussen.

Ik had besloten dat ik dit niet wou.
Wanneer mijn kinderen later groot waren zouden ze elk hun jeugd in een doos meekrijgen.
Ze hebben elk een witte mooie opbergbox met daarin hun ‘eerste’ dingen. Kraamzorg map, eerste kleertjes, dekentje, tutdoekje, speentje, schoentjes, zwembroekje etc.

Ook hebben ze ieder een doos staan nu waar ik de afgelopen en komende jaren hun school werk in bewaar. Leuke knutsels, brieven aan sinterklaas of verjaardagscadeautjes maar ook een schrijf of rekenschrift van elke groep die ze doorlopen. Leuk om later met je eigen kinderen door te bladeren.

Later, krijgen ze elk hun eigen fotoboeken mee. Gedigitaliseerd in ons geval, maar wel af en compleet. Een overzicht van baby tot jong volwassenen.

Mijn voornemen bij het eerste kind was zo goed. Ik kocht een opbergdoos, een babyboek en maakte het eerste jaar 1473 foto’s. Van 1 kind he! Je kan ook overdrijven dus. Het tweede jaar net zo, alleen nu noteerde ik ook leuke uitspraken, hield bij wanneer er tanden en kiezen doorkwamen en super speciale dingen noteerde ik… leuk voor later.

Ik werd zwanger en nummer 2 werd geboren.

Ik kocht een nieuwe opbergdoos en een babyboek en ging aan de slag. Ditmaal 985 foto’s. Niet omdat ze niet leuk was.. juist wel! Prachtig zelfs.. maar de tijd! Ik hield redelijk bij hoe ze zich ontwikkelde, wanneer ze kon kruipen en lopen bijvoorbeeld.

So far, so good! Twee prachtige kinderen en een overload aan foto’s.
De kids werden iets groter en wanneer de jongste 2.7 jaar is wordt zusje geboren. Wederom kom je in een jaar van 873 foto’s, ontwikkelingen en andere zaken. Je zoon gaat naar school ‘foto’s’, ze zijn jarig ‘foto’s , we gaan naar het bos, zwembad, vakantie, leren fietsen, peutergym, nieuwe fietskar, andere wandelwagen, kerst, sint, vakantie, Pasen, foto foto foto foto… Intussen als moeder van drie kom je dus per jaar rond in een doolhof van ongeveer 1490 foto’s waar drie verschillende kinderen opstaan! Ze ontwikkelingen zich zooooo snel dat wanneer je even naar de toilet bent geweest en je terug komt ze ineens kunnen praten! Het is gewoon niet bij te houden. Echt niet!

Dus nu.. moet ik helaas sorry zeggen tegen mijn moeder. Ik mopperde weleens op haar.
Gewoon doen was mijn motto, meteen doen.. Sorry Mam! Ik weet beter nu. Nu zit ik zelf met 8 onafgemaakte fotoboeken, 1 half ingevuld babyboek (sorry zusje) en diverse melktandjes in een envelopje met een naam erop gekrabbeld. OEPS!

Marielle Boelen – van den berg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *